เรียกร้องความสนใจ (หรือเปล่า)

อาการอย่างนี้เรียกว่า "เรียกร้องความสนใจ" หรือเปล่าคะ?
ลูกชายอายุ 9 ขวบ อยู่ชั้น ป.2 ปกติเป็นเด็กร่าเริง เรียนดี แต่จู่ๆ ก็สนใจการเรียนน้อยลง ชอบนั่งถอนหายใจ จนคุณครูต้องเรียกผู้ปกครองไปถาม ซึมเศร้า หลายครั้งเข้าคุณครูก็ให้รับกลับบ้าน พอพาไปหาหมอ เช็กดูร่างกายปกติดีทุกอย่าง แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกเรากันแน่ กลุ้มใจมากเลยค่ะ

ขวัญเรือน มีมาก / นครราชสีมา


สำหรับคำถามที่ว่า "อาการอย่างนี้เรียกว่า เรียกร้องความสนใจหรือเปล่าคะ"
อยากตอบสั้นๆ ว่า "ใช่ค่ะ" เพราะนี่คือคำตอบที่ถูกต้อง
แต่ถ้าคำตอบนี้จะทำให้คุณแม่มีอคติกับลูก หรือรู้สึกโกรธ หงุดหงิดลูก ดิฉันก็อยากขอเปลี่ยนคำตอบเป็นว่า "ลูกชายต้องการความสนใจ ซึ่งอาจรวมถึงการช่วยเหลือต่างๆ จากพ่อแม่และคนรอบข้างอยู่ค่ะ" เพราะสภาพที่เกิดกับลูกชายเป็นภาษากายที่ฟ้องว่าน่าจะมีภาวะเครียด วิตกกังวลอยู่ไม่มากก็น้อย

การตรวจเช็กร่างกายเบื้องต้นโดยคุณหมอเพื่อหาสาเหตุเป็นวิธีหนึ่งที่คุณแม่ได้แสดงความใส่ใจ และพยายามช่วยเหลือลูกอย่างถูกวิธีไปแล้ว เมื่อยังหาสาเหตุไม่เจอ ก็ต้องเดินหน้าหาคำตอบกันต่อไป ด้วยการสำรวจสภาพจิตใจและสิ่งแวดล้อมที่อาจกำลังบั่นทอนอารมณ์ของแกอยู่

การถามถึงสาเหตุความทุกข์ใจของใครๆ คงต้องเริ่มต้นด้วยสัมพันธภาพที่ดี ท่าทีที่อ่อนโยน เป็นกันเอง พร้อมจะรับฟัง ไม่ตำหนิวิจารณ์ โดยสร้างโอกาสการถามที่ผ่อนคลาย ไม่ขู่เข็ญหรือคุกคาม จะช่วยให้เด็กไว้วางใจและบอกเล่าได้ง่ายกว่า นอกจากนี้คุณแม่อาจจะต้องลองสำรวจตรวจสอบด้วยตนเอง ในระดับหนึ่งว่ามีอะไรที่กำลังทำให้ลูกทุกข์ใจอยู่

สำหรับสาเหตุความทุกข์ของเด็กวัยนี้ก็คงมีอยู่เพียงไม่กี่เรื่อง นับตั้งแต่สัมพันธภาพในครอบครัว สภาพของพ่อแม่พี่น้อง สถานการณ์ที่โรงเรียน ซึ่งได้แก่ ผลการเรียน ความสนิทสนมและการยอมรับจากกลุ่มเพื่อนฝูง การปรับตัวกับครูบาอาจารย์และสภาพกฎเกณฑ์ โรงเรียน นอกจากนี้ ยังอาจมีประเด็นปัญหาอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้อีก เช่น ความขัดแย้งกับกลุ่มเพื่อนบ้าน ความคาดหวังและความผิดหวังในตนเอง การคุกคามจากคนแปลกหน้า ฯลฯ

ในบรรดาสาเหตุต่างๆ ข้างต้น ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่ไม่ยากสำหรับพ่อแม่ในการสังเกต และแก้ปัญหาด้วยตนเอง หากมีโอกาสเพียงพอในการใส่ใจใกล้ชิดลูก แต่ก็มีในบางกรณีที่อาจต้องถามไถ่จากครูที่โรงเรียนหรือกลุ่มเพื่อน และในรายที่ยังรู้สึกว่าหาคำตอบไม่ได้จริงๆ ก็ต้องปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ คือ จิตแพทย์หรือนักจิตวิทยา โดยที่ไม่ปล่อยปละละเลยให้ลูกจมอยู่กับความทุกข์ต่อไปบนความเข้าใจของพ่อแม่ว่าแก 'เรียกร้องความสนใจ'

หากมีข้อมูลใดเพิ่มเติม ก็สามารถจดหมายมาถามไถ่ได้นะคะ ดิฉันของเอาใจช่วยค่ะ

พ.ญ.อัมพร เบญจพลพิทักษ์
รองผู้อำนวยการสถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่น




(update 22 ตุลาคม 2004)
[ ที่มา.. life&family (kids&family) ปีที่ 9 ฉบับที่ 103 ตุลาคม 2547 ]



[ BACK TO LIST]
main พบแพทย์ คอมพิวเตอร์ เรื่องบ้าน เรื่องรถ เรื่องกฏหมาย เรื่องของผู้บริโภค เรื่องเบาๆ คลายเครียด

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุดE-LIB

Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21] resolution 800x600