เก่ง แต่เอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ ?

ลูกเพิ่งเข้าป.1 เป็นเด็กฉลาดมาก แก้ปัญหาและช่วยเหลือตัวเองได้ มีความมั่นใจในตัวเอง บางครั้งพ่อแม่พูดอะไรก็ไม่ฟัง เอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ ครูบอกว่าชอบทำตัวเป็นหัวหน้า เพราะอายุมากกว่าเพื่อน 2 ปีค่ะ

ฉัตรเกล้า/กาญจนบุรี


วัยของลูกที่เพิ่งเข้าป.1 และยังมากกว่าเพื่อน 2 ปี เด็กน่าจะอายุประมาณ 7-8 ปี ซึ่งเป็นช่วงอายุที่หนูมีความสามารถหลายประการ โดยหลักพัฒนาการและจากประสบการณ์เรียนรู้ที่ผ่านมา หนูสามารถช่วยเหลือตัวเอง ความสามารถด้านการเรียนรู้ก็มีพัฒนาการที่สูงขึ้น เริ่มที่จะเรียนรู้สิ่งที่เป็นนามธรรมในบางเรื่องได้ดีขึ้น เรียนรู้และเข้าใจเรื่องของรูปธรรมได้เร็วกว่าเมื่อก่อน ทักษะทางสังคมก็มีความชำนาญและความคล่องตัวมากขึ้น ในการรับรู้และความรู้สึกมีความสามารถมากขึ้น โตขึ้นลูกจึงคิดเร็ว พูดเร็ว ทำเร็วในสิ่งที่ลูกสนใจ และสิ่งที่ลูกจับต้อง หากเด็กบางคนในวัยนี้ ไม่ได้รับการฝึกฝนให้มีความระมัดระวังหรือ ปราณีตในการปฏิบัติจะพบว่า ลูกจะทำน้ำหกเลอะเทอะ จับต้องอะไรก็ตกหล่นบ่อย เวลาสนใจสิ่งใดก็จะวิ่งเข้าไปหาอย่างขาดความระมัดระวัง เปรียบกับลูกวัวที่ไม่กลัวเสือ
เมื่อเด็กวัยนี้คิดเร็ว ทำเร็ว และพูดเร็ว พฤติกรรมที่แสดงออกมาจึงไม่เชื่อฟังพ่อแม่ มองข้ามความคิดจนเกิดความขัดแย้งระหว่างลูกกับพ่อแม่ ลูกศิษย์กับครู ผู้ใหญ่ก็จะมองว่าเด็กดื้อรั้น ดิฉันขอชวนพ่อแม่ คุณครู รวมทั้งคนที่อยู่แวดล้อมเด็ก มาช่วยกันฟังเมื่อเด็กคิดเด็กพูด และสิ่งที่เด็กทำอย่างวิเคราะห์และไตร่ตรองมากขึ้น อาจพบว่าเด็กยังขาดแบบอย่างที่เราต้องการให้เด็กเป็น ถ้าเราต้องการให้เด็กฟังเป็น ยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น เราต้องเป็นแบบอย่างของการฟังเป็น การยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่นโดยการปฏิบัติตรงกับลูกหลาน หรือลูกศิษย์ของเราโดยตรง อย่างเช่น เราต้องฟังเด็กพูดอย่างตั้งใจ ตั้งคำถามเมื่อไม่ชัดเจน คิดตามสิ่งที่เด็กพูด ถามย้อนให้เด็กคิดสิ่งที่เขาพูดมา เหมือนกับเป็นเพื่อนที่คิดไปพร้อมๆ กับเขา แม้ว่าการคิดนั้นอาจนำไปสู่การปฏิบัติที่ก่อให้เกิดความเสียหาย แต่ดิฉันคิดว่า การที่เด็กได้เรียนรู้ความผิดพลาดจะส่งผลต่อปัญญาที่ดีได้ แต่ต้องดูด้วยว่าเป็นความเสียหายที่ไม่อันตรายเกินไป และสามารถควบคุมและช่วยเหลือได้ทันท่วงที

สิ่งที่ดิฉันเสนอไปนั้นเป็นกิจกรรมและประสบการณ์เรียนรู้ที่ต้องใช้เวลาสำหรับทั้งเด็กและผู้ใหญ่ แต่การสร้างคนที่มีคุณภาพนั้น จะต้องทุ่มเทให้ทั้งเวลาและด้วยสติปัญญาของพวกเรา ต้นไม้ ดอกไม้ และผลไม้ที่สง่างาม สดใสและหอมหวานคงไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในชั่วพริบตาเดียวฉันใด อนาคตของลูกหลานเราที่จะเป็นผู้นำหรือเป็นสมาชิกที่มีคุณภาพของครอบครัว ชุมชน สังคม และประเทศชาติ ก็คงจะมีการลงทุนด้วยเวลา สติปัญญา และความเอาใจใส่ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าไม่สามารถจะซื้อหาได้ การที่ลูกชอบทำตัวเป็นหัวหน้านั้นเป็นสิ่งที่ดีที่ต้องสนับสนุน โดยเฉพาะการเป็นหัวหน้าที่มีคุณธรรมและจริยธรรม การเรียนรู้ไปพร้อมๆ กับเด็กนั้นเป็นเรื่องสร้างสรรค์อย่างยิ่งค่ะ

ดร.สุจินดา ขจรรุ่งศิลป์




(update 23 กุมภาพันธ์ 2005)
[ ที่มา.. นิตยสารดวงใจพ่อแม่ ปีที่ 9 ฉบับที่ 103 พฤษภาคม 2547 ]



[ BACK TO LIST]
main พบแพทย์ คอมพิวเตอร์ เรื่องบ้าน เรื่องรถ เรื่องกฏหมาย เรื่องของผู้บริโภค เรื่องเบาๆ คลายเครียด

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุดE-LIB

Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21] resolution 800x600