มาที่นี่ที่เดียว ได้อ่านบทความทางด้านการแพทย์ ภาษาไทย จากเกือบทุกโฮมเพจที่มีใน INTERNET
ถ้าที่นี่ขัดข้อง ไปที่นี่ก็ได้ครับ i.am/thaidoc หรือ hey.to/yimyam

[คัดลอกจากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ วันอาทิตย์ที่ 2 มกราคม 2543]


เมื่อลูกไม่ยอมกินอาหาร


ลูกไม่ค่อยโต กินยากไม่ยอมกิน เป็นปัญหาที่พบได้ค่อนข้างบ่อยมาก ซึ่งทำให้พ่อแม่วิตกกังวลว่าลูกจะไม่เติบโตสมวัย เมื่อลูกขาดอาหารแล้วจะกลายเป็นเด็กอ่อนแอ เรียนไม่เก่ง เป็นเด็กไม่ฉลาด พ่อแม่จึงค่อนข้างเดือดร้อนใจจากปัญหานี้ของลูก การที่ลูกไม่ยอมกินอาหารเหมือนเด็กทั่วๆ ไป นั้นมีสาเหตุหลายอย่างมาก พอจะสรุปเป็น 2 เรื่องใหญ่ๆ คือ

สาเหตุที่ตัวเด็กเอง

1. เด็กใช้เป็นวิธีเรียกร้องความสนใจ คือ ทำให้ผู้ใหญ่ต้องคอยมาดูแลเรื่องอาหารและเซ้าซี้ให้เด็กทาน ต้องคอยป้อนคอยดูแลเขาอย่างมาก ซึ่งเด็กทั่วไปจะชอบให้ดูแลเขามากๆ เรื่องนี้จึงต้องแก้ไขโดยจำกัดเวลากินอาหารไม่เกินครึ่งชั่วโมง แล้วรอมื้อต่อไป ระหว่างมื้อไม่ให้กินจุบจิบอะไรอีก ยกเว้นเวลาให้นมถ้าเป็นเด็กเล็ก

2. เด็กใช้ต่อรองให้ได้สิ่งที่ต้องการ เช่น บอกว่าถ้ากินอาหารหมดแม่ต้องพาไปเที่ยว แม่ต้องซื้อของเล่นให้ แม่ต้องซื้อขนมให้เป็นต้น กรณีนี้ให้แก้ไขโดยไม่ยอมให้ใช้การกินอาหาร เพื่อแลกเปลี่ยนกับอะไรทั้งสิ้น การให้สิ่งของควรเป็นด้วยเหตุผลอื่นๆ เช่น เป็นโอกาสพิเศษ เป็นของฝาก

3. เด็กมีปฏิกิริยาต่อต้านผู้ใหญ่ พ่อแม่บางคนบังคับลูก ว่าต้องกินให้หมดเท่านั้นเท่านี้ ต้องกินอะไรบ้าง เด็กยิ่งถูกบังคับ จะยิ่งต่อต้านจึงไม่ยอมกิน เรื่องนี้ต้องแก้โดยไม่บังคับเด็ก แต่ควรจูงใจให้เด็กอยากกินเอง เช่น หาอาหารและภาชนะที่น่าสนใจ ชมเชยเมื่อเด็กกินอาหารได้มากพอดี

4. เด็กกำลังสนใจอย่างอื่นอยู่ เด็กอาจกำลังเล่นติดพันกับอะไรบางอย่างจึงห่วงเล่น เช่นได้ของเล่นมาใหม่ กำลังต่อของเล่นบางอย่างค้างอยู่ กำลังสนุกกับเด็กอื่นๆ อยู่ สำหรับเรื่องนี้ควรให้เวลาเด็ก มีเวลาเตรียมตัวหยุดเล่น โดยเตือนว่าใกล้เวลาอาหาร แต่จะให้เล่นต่ออีกประเดี๋ยวเดียวแล้วพักกินอาหารก่อน แล้วจึงเล่นต่อภายหลัง

5. เด็กเอาอย่างคนอื่นที่กินยาก บางบ้านจะมีคนที่กินยากอยู่แล้ว โดยเลือกอาหารมาก จู้จี้มากในทุกๆ เรื่องเด็กจึงเลียนแบบ ฉะนั้นต้องแก้ไขที่ผู้ใหญ่ด้วย โดยไม่ทำเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้เด็กเอาอย่าง

6. เด็กถูกตามใจมากเกินไปจนเคยตัว เด็กจะถูกปล่อยให้ทำตามใจตัวเองโดยไม่มีระเบียบวินัย เช่น ยอมให้เด็กกินอาหารมื้อหนึ่งนานหลายชั่วโมง เวลาเด็กไม่ยอมกินอาหารผู้ใหญ่จะยอมให้เด็กกินอาหารแทน หรือยอมให้เด็กกินจุบจิบเรื่อยๆ ตลอดเวลา จนพอถึงมื้ออาหาร เด็กจะไม่มีความรู้สึกหิว และไม่อยากกิน อีกทั้งเวลาไม่กินอาหารเดี๋ยวเด็กจะมีของอื่นทดแทนอยู่แล้ว

7. เด็กมีจิตใจหรืออารมณ์ไม่ปกติ เด็กอาจมีความเครียดอยู่ในใจ ไม่มีความสุขจึงไม่รู้สึกเจริญอาหาร เช่น เด็กวิตกกังวล เรื่องที่พ่อแม่ขัดแย้งทะเลาะกันบ่อยๆ เด็กไม่ได้รับความรัก ความอบอุ่นจากพ่อแม่ หรือเด็กที่ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งละเลย จนมีอารมณ์ซึมเศร้า เบื่อหน่าย จึงเบื่ออาหารไปด้วย เรื่องเช่นนี้ต้องแก้ปัญหาในครอบครัวและการให้ความรัก ความสนใจเด็กให้ถูกต้องด้วย

สาเหตุจากผู้ใหญ่และสิ่งแวดล้อม

1. ผู้ใหญ่พยายามกระตุ้นเด็กให้กินโดยการบ่นว่าหรือทำซ้ำๆ จนทำให้เด็กรู้สึกว่า เรื่องกินอาหารเป็นเรื่องที่ทำให้ถูกดุว่าเป็นประจำ เด็กจึงยิ่งรู้สึกไม่อยากกินอาหาร เพราะเวลาอาหารคือ เวลาแห่งความไม่เป็นสุขเสียเลย ทำให้ไม่เจริญอาหาร ผู้ใหญ่จึงควรพูดกับเด็กในทางบวกมากกว่าพูดในทางลบ

2. มีมารยาทในการกินอาหารมากเกินไป บางบ้านผู้ใหญ่มีระเบียบวินัยและมารยาทในการรับประทานอาหาร เป็นพิธีรีตองมากจนกระทั่งเด็กเล็กจะทำตามไม่ไหว เช่น นั่งอยู่ในที่นั่งนานๆ แบบผู้ใหญ่ ต้องใช้ช้อนส้อมแบบผู้ใหญ่ ต้องนั่งเรียบร้อย ต้องทนเป็นกิจจะลักษณะ ไม่ชักช้า ทำให้เด็กหลีกเลี่ยงไม่อยากทานอาหาร ต้องการทานเสร็จเร็วๆ ออกไปให้พ้น ๆ จากโต๊ะอาหาร ให้เร็วที่สุด เพราะยิ่งนั่งอยู่นาน มีโอกาสถูกตำหนิว่าทำมารยาทอะไรที่ไม่ถูกต้องบ้าง ผู้ใหญ่จึงจำเป็นต้องเข้าใจธรรมชาติของเด็กตามวัย ไม่นำระเบียบวินัยที่เหมาะกับผู้ใหญ่มาใช้กับเด็ก

3. มีเรื่องตื่นเต้นก่อนกินอาหาร เด็กมีอารมณ์ตื่นเต้นกับเรื่องราวจนไม่มีอารมณ์อยากกิน เช่น ผู้ใหญ่ในบ้านทะเลาะกัน คนข้างบ้านมีเรื่องเอะอะโวยวายดังลั่นไปหมด หรือพ่อแม่ทำโทษพี่หรือน้องจนกระทั่งอารมณ์เสียกันไปหมด คือบรรยากาศของบ้านไม่สงบเลย เด็กจึงเครียดไปด้วย ฉะนั้นบรรยากาศของบ้านจึงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับการเติบโต ถ้าเป็นเรื่องเฉพาะกรณีผู้ใหญ่ต้องทอดเวลา ให้ความรู้สึกของเด็กดีขึ้นก่อนจึงทานอาหาร

4. ไม่มีการฝึกการกินอาหาร บางบ้านปล่อยให้เด็กกินอาหารไม่เป็นเวลา จนไม่มีมื้ออาหารร่างกายเด็กจึงไม่มีเวลาอาหารไปด้วย ไม่รู้สึกหิวเมื่อถึงเวลาที่ควรหิว เด็กบางคนเกิดมา ไม่มีประสบการณ์ด้วยซ้ำว่า ความรูสึกหิวนั้นเป็นอย่างไร กรณีนี้จึงแก้ไขโดยการกินอาหารให้เป็นเวลา

5. ให้เวลากินอาหารแต่ละมื้อนานมาก พ่อแม่บางคน เห็นลูกกินอาหารได้ช้า กินได้น้อย ด้วยหวังจะให้ลูกกินได้มากๆ จึงยอมให้ลูกกินอาหารนานครั้งละเป็นชั่วโมงๆ ซึ่งทำให้กลายเป็นไม่มีมื้ออาหารไปอีก ร่างกายจะไม่รู้สึกหิว เคยพบว่ามื้อเช้าแม่ให้ลูกกินอาหาร ตั้งแต่ 8 โมงจน 10 โมงครึ่ง พอเที่ยงก็ให้อาหารเที่ยงแล้วปล่อยให้กินไปจนบ่ายอีก ซึ่งวิธีนี้จะไม่ทำให้เด็กกินได้มากขึ้นด้วย เรื่องนี้จึงต้องจำกัดเวลาอาหาร ให้เหลือครึ่งชั่วโมงเช่นกัน

6. อาหารซ้ำซากและรสชาติไม่ดีตามควร เด็กพอเห็นอาหาร จะรู้สึกเบื่อจึงไม่เจริญอาหารเลย บางบ้านผู้ใหญ่คิดว่าอาหารเด็ก ควรเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ จึงทำแต่อาหารไม่กี่อย่างให้เด็ก เขาจึงเบื่อ ความจริงแล้วพอเลยอายุ 1 ขวบ เด็กสามารถกินอาหารได้ทุกอย่างเหมือนผู้ใหญ่ จึงควรเปลี่ยนอาหารเด็กแต่ละมื้อเหมือนของผู้ใหญ่ โดยไม่ต้องจัดอาหารพิเศษให้เด็ก เพียงแต่ดูแลให้อาหารชิ้นเล็ก พอที่เด็กกินได้ ให้อาหารนั้นสุกและสะอาดพอ ควรมีผักผลไม้ด้วย เพื่อป้องกันอาหารเนื้อมากเกินไป ซึ่งทำให้เลี่ยนและเบื่อง่าย


ขอบคุณหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ที่อนุญาตให้นำมาเผยแพร่

[ BACK TO LIST]
main พบแพทย์ คอมพิวเตอร์ เรื่องบ้าน เรื่องรถ เรื่องกฏหมาย เรื่องของผู้บริโภค เรื่องเบาๆ คลายเครียด

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุดE-LIB[ hey.to/yimyam ][ i.am/thaidoc ]

Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21]resolution 800x600