มาที่นี่ ที่เดียว ได้อ่านบทความทางด้านการแพทย์ภาษาไทย
จากเกือบทุกโฮมเพจที่มีใน   INTERNET   ถ้าที่นี่ขัดข้อง ไปที่นี่ก็ได้ครับ
http://i.am/thaidoc    หรือ     http://hey.to/yimyam

โรคพ่อแม่ทำ


ใครๆ ที่รู้จัก ดอน มักจะเรียกเขาว่า เพลย์บอย เพราะดอนมักจะมีพฤติกรรม ที่ชอบควงเพื่อนหญิงไม่ซ้ำหน้า อาศัยที่ดอนเป็นคนที่หน้าตาสะอาดสะอ้าน และรู้จักวิธีเอาใจผู้หญิง ดอนจึงมีผู้หญิงเข้าออกในชีวิตของเขาอยู่โดยตลอด แม้กระทั่งเมื่อเขาตัดสินใจแต่งงานและมีครอบครัว เพื่อนๆ ก็มักจะเห็นดอนกับเพื่อนผู้หญิงที่ไม่ใช่ภรรยาของเขาอยู่เนืองๆ เมื่อถามขึ้นดอนก็มักจะบอกว่า มันเป็นความเคยชินของเขา

พฤติกรรมของดอน ถ้าจะดูผิวเผินจากบุคคลทั่วไปที่ไม่ใช่นักจิตวิทยาก็คงจะสรุปออกมาว่า ดอนเป็นผู้ชายเจ้าชู้คนหนึ่ง แต่จริงๆ แล้ว พฤติกรรมเจ้าชู้นี้เป็นเพียง "อาการ" ของความขาดทางจิตใจ บางอย่างของบุคคลเท่านั้น ซึ่งความ "ขาด" ดังกล่าวเมื่อเกิดขึ้นแล้ว บุคคลก็มักจะแสวงหาสิ่งต่างๆ มาชดเชยในลักษณะย้ำทำอยู่บ่อยๆ เนืองๆ พฤติกรรมย้ำทำเช่นนี้บางคนอาจจะเลือกเอาการเล่นการพนัน การดื่มหนักๆ การสูบบุหรี่จัด การสะสมทรัพย์สินเงินทอง การกินอย่างเกินความต้องการ และการเสพกาม ฯลฯ กล่าวง่ายๆ ก็คือ บุคคลที่ขาดแต่ละคน เลือกที่จะ "ติด" ไม่เหมือนกัน

สำหรับดอน เขาเผอิญเลือกที่จะมา "เสพ" และ "ติด" กับการมีความสัมพันธ์ทางเพศเท่านั้น

ถ้าจะถามต่อไปว่า พฤติกรรมการ "เสพ" และการ "ติด" ของบุคคลเหล่านี้เกิดมาจากสาเหตุใด เราก็คงจะต้องกลับไปทำความเข้าใจกับชีวิตในวัยเด็กของบุคคลเหล่านี้ดู ก็จะเห็นออกมาในลักษณะที่น่าสนใจ

ตอนมีชีวิตในวัยเด็กที่มาจากครอบครัวใหญ่ คุณพ่อของเขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ทรงอำนาจ จัดการกับทุกสิ่งในครอบครัว คุณแม่เป็นผู้หญิงที่เป็นแม่บ้านแม่เรือน และมักจะทำตามความต้องการ ของคุณพ่อของเขา

เมื่อตอนอายุได้ราว 5 ขวบ พ่อของเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง และได้นำมาอยู่ ในบ้านเดียวกันกับแม่ของเขา ดอนเห็นพ่อแม่มีปากเสียงกันบ่อยครั้งขึ้น และบางครั้งแม่จะนั่งร้องไห้ อยู่คนเดียว ดอนซึ่งไม่เคยสนิทกับพ่ออยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกว่าเขากับพ่อนั้นอยู่ห่างไกลกันออกไปทุกที ส่วนแม่ที่เคยช่วยเหลือดูแลเขา ก็จะอยู่ในโลกแห่งความเสียใจของแม่เอง

ดอนเริ่มรู้และเข้าใจความเหงาและความว่างเปล่าในชีวิต เขาไม่ใคร่อยากกลับบ้าน และเริ่มสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนเป็นการทดแทนความรู้สึกเหงาในใจ การอยู่กับเพื่อนทั้งชายและหญิง เริ่มทำให้เขาลืมความว่างเปล่าที่เป็นคล้ายภาพเงาในจิตใจไปได้ชั่วคราว โดยเฉพาะการมีความสัมพันธ์ กับเพื่อนต่างเพศคนแล้วคนเล่า เป็นความพยายามที่จะ "เติม" ในส่วนของความขาดของจิตใจเขาให้หมดไป

จากเรื่องของดอน (และของอีกหลายๆ คนที่คล้ายดอน) คงพอที่จะทำให้เราได้เห็นสัจธรรมข้อหนึ่งคือ บุคลิกภาพของบุคคลทุกคน ล้วนถูกหล่อหลอมมาจากการอบรมบ่มเพาะในครอบครัวของเขาเอง

การ ขาด ทางจิตใจของเด็กนั้นมิได้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ แต่เป็นสิ่งที่เกิดจากการปฏิบัติตัวของพ่อแม่ ที่มีผลกระทบต่อชีวิตของเด็ก

"โรค" ทางใจเหล่านี้จึงเป็นโรคที่พ่อแม่สร้างให้แกลูกเองทั้งสิ้น

การขาดทางจิตใจของเด็ก เกิดขึ้นได้อย่างไร ?

การขาดทางจิตใจของบุคคล มักจะมาจากสาเหตุที่ความต้องการของเด็กไม่ได้รับการตอบสนอง

เด็กๆ ทุกคน ต้องการให้พ่อแม่ดูแลเอาใจใส่พวกเขาอย่างมากมาย ไม่เคยอิ่ม ไม่เคยพอ แต่ว่าพ่อแม่จำนวนมากขาดความเข้าใจและปล่อยปละละเลยไม่สนองความต้องการที่ท่วมท้นของเด็ก การที่ปล่อยปละละเลยโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจของพ่อแม่ อาจเกิดได้หลายทาง เป็นต้นว่า
1. ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับเด็ก เช่น พ่อหรือแม่อาจต้องเดินทางบ่อยๆ ไปทำงานต่างจังหวัด หรือนานๆ เจอลูกสักครั้ง หรืออาจนำเด็กไปให้ผู้อื่นดูแลแทนตนไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นญาติโยมของเด็กก็ตาม เด็กอาจจะรู้สึกถูกทอดทิ้ง ถูกปฏิเสธจากพ่อแม่ของเขาอยู่ลึกๆ ในบางครั้ง พ่อแม่บางคนนำเด็ก ไปอยู่โรงเรียนประจำ หรือส่งให้ไปเรียนต่อต่างประเทศตั้งแต่เด็กอายุยังไม่ถึง 10 ขวบ สภาวะการจากกันทางกายไกลๆ นี้ เด็กๆ จะเข้าใจไม่ได้ว่าพ่อแม่ต้องการอย่างไร จะรู้ก็เพียงแต่ความรู้สึกคล้ายถูกทอดทิ้งจากพ่อแม่ของเขา

2. ไม่ทำตัวสนิทสนมกับเด็ก พ่อหรือแม่บางคนไม่ใคร่ชอบให้เด็ก มาพัวพันใกล้ชิดกับตน เด็กจะรู้สึกห่างเหินทางจิตใจ ขาดคนคอยประคับประคอง จะรู้สึกอ้างว้าง ว้าเหว่ คล้ายถูกทอดทิ้งทั้งๆ ที่พ่อแม่ของเขาก็อยู่ภายในบ้านเดียวกันกับเขานั่นเอง

3. ไม่เคยพูดจาเล่นหัวกับเด็ก ไม่เคยแสดงออกทางอารมณ์ทางความรู้สึก ที่ถูกต้องกับเด็ก เช่น รักเด็กแต่ไม่เคยพูดจาให้เด็กรู้ หรือกอดเด็ก เด็กๆ จึงขาดการเรียนรู้ในการแสดงออกที่ถูกต้องทางจิตใจ และเมื่อเด็กมีความรู้สึกนึกคิดเช่นไร เขาก็จะเก็บกดซ่อนเอาไว้ ด้วยเพราะไม่เข้าใจว่าเป็นสิ่งที่ควรกระทำหรือไม่ เพราะไม่เคยได้เห็นพ่อแม่ของเขามีการแสดงออกกับเขาเลย

4. ทำร้ายเด็กทางวาจา การกระทำหรือจิตใจ เด็กจะรู้สึกเจ็บปวด และหมดคุณค่าในตัวเขาเอง พ่อแม่บางคนใช้วาจาสาปแช่งลูกทุกวัน และเด็กๆ ก็จะค่อยๆ เติบโตตามคำสาปแช่งนั้นในที่สุด

5. ใช้เด็กเป็นแนวร่วม หรือเป็นเครื่องมือต่อรองกับคู่สมรส และการสมรสที่ล้มเหลวของตนเอง เด็กๆ จะสับสนไม่รู้บทบาท และจำต้องเล่นบท "ผู้พิทักษ์ชีวิตสมรส" ของพ่อแม่ของเขาแทนที่จะได้เติบโตตามปกติ

6. ไม่ให้เวลากับลูก ไม่ยอมรับฟัง ไม่ใส่ใจ และไม่ให้แนวทาง ทำให้เด็กๆ ต้องเติบโตตามยถากรรม
เด็กๆ ที่เติบโตมาจากสภาวะทางครอบครัวที่ถูกปล่อยปละละเลยดังกล่าว แทนที่เขาจะได้รับ การตอบสนองทางอารมณ์ที่จำเป็นในการเติบโตจากพ่อแม่องเขา เขากลับกลายเป็นต้องมีชีวิต เพื่อตอบสนองชีวิตสมรสของพ่อแม่ของเขาแทน เด็กๆ จะรู้สึกว่าเขาขาดที่พึ่งทางจิตใจ ว้าเหว่

ดังเช่นในกรณีของ ดอน พ่อก็จะมีโลกของพ่อที่ต้องดูแลภรรยาและลูกๆ อีกหลายชีวิต พ่อจะไม่มีเวลามาสนองความต้องการของดอน ส่วนแม่ก็เช่นกัน แม้จะรักดอน แต่แม่ก็มีความทุกข์ อย่างยิ่งยวดจากการที่สามีไปมีผู้หญิงคนใหม่ ทำให้จิตใจของแม่ต้องหมกมุ่นอยู่กับเรื่องของตนเอง แม่กลายเป็นโรคที่ "ติด" ความรู้สึกถูกทอดทิ้งจากการกระทำของพ่อและไม่สามารถตอบสนอง ความต้องการของลูกได้

ตอนซึ่งขาดการตอบสนองทางจิตใจของพ่อแม่ของเขา จึงหันไปแสวงหาจากสิ่งแวดล้อมภายนอก เพื่อ "เติม" ความขาดในจิตใจของตนเอง แต่มันเป็นเพียงกิจกรรมการตอบสนองที่จะช่วยให้เขา ลืมความว่างเปล่าได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น สภาวะการขาดที่แท้จริงยังมิได้รับการเติมอย่างถูกต้อง

เด็กๆ เหล่านี้ แม้เขาจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่สักปานใดก็ตาม แต่ในจิตวิญญาณของพวกเขา ก็คือเด็กเล็กๆ ที่ยังถวิลหาการตอบสนองจากพ่อแม่ของเขาเสมอ แต่เนื่องจากเขาไม่สามารถ กลับไปเป็นเด็กได้อีกต่อไป การแสวงหาจึงออกมาในรูปของ "อาการ" ลักษณะต่างๆ ดังกล่าว

เมื่อเข้าในเช่นนี้แล้ว พ่อแม่ทุกคนจึงไม่ควรทำให้เด็กเกิดความรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง แต่ควรจะช่วยประคับประคองเด็กให้กลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพจิตดี เพื่อเขาจะได้ไม่ต้องใช้ชีวิต ที่ต้อง เสพ และ ติด อยู่กับพฤติกรรมย้ำทำตลอดไป


(update 3 สิงหาคม 2001)
[ ที่มา... หนังสือก่อนจะถึงวันนั้น โดย รศ.ดร.นวลศิริ เปาโรหิตย์]


[ BACK TO LIST]

main พบแพทย์ คอมพิวเตอร์ เรื่องบ้าน เรื่องรถ เรื่องกฏหมาย เรื่องของผู้บริโภค เรื่องเบาๆ คลายเครียด

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุดE-LIB[ hey.to/yimyam ][ i.am/thaidoc ]
Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21] resolution 800x600