เป็นวัยรุ่นแต่ยังชอบเล่นกับน้องอยู่

ดิฉันมีลูก 2 คนค่ะ ลูกสาวอายุ 9 ปี ลูกชายอายุ 16 ปี ปัญหาของดิฉันมีอยู่ว่า ทำไมพี่ชายยังเล่นกับน้องซึ่งอายุน้อยกว่าหลายปีเหมือนเด็กๆ เล่นได้ทุกอย่างไม่ว่าต่อสู้ หรือแม้แต่เล่นขายของ ส่วนใหญ่เด็กผู้หญิงเขาจะเล่นกันแต่ไม่เข้าใจว่า ทำไมลูกชายยังชอบเล่นอยู่ จริงๆ เขาเล่นกันมาตั้งแต่เด็กเลย จะว่าเขาไม่มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันก็ไม่ใช่นะคะ เวลาปิดเทอมเพื่อนที่โรงเรียนก็มาชวนเล่น แต่เขาก็ไม่ออกไปเล่นกับเพื่อนเหล่านั้น ไม่ว่าเป็นเพื่อนหญิงหรือเพื่อนชาย ถามเขา เขาก็บอกว่าไม่อยากเล่นแดดมันร้อน เด็กวัยนี้น่าจะมีเพื่อนวัยรุ่นแล้ว แต่ทำไมเขายังชอบที่จะเล่นกับน้องอยู่ค่ะ คุณหมอว่าดิฉันควรบอกเขาว่าให้ไปเล่นกับเพื่อนๆ หรือปล่อยให้เขาเล่นกับน้องไปเรื่อยๆ จนเขาเบื่อ เขาก็คงไปเล่นกับเพื่อนวัยเดียวกันเอง
(เขาแยกห้องนอนกับพ่อแม่แล้วค่ะ ตอนอายุ 12)

กันทิมา


ตัวอย่างจากกรณีของคุณกันทิมาเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับคุณพ่อคุณแม่อีกหลายท่าน ที่จะได้มีโอกาสมองเห็นว่า แนวโน้มส่วนใหญ่ของพฤติกรรมในเด็กและวัยรุ่นไม่จำเป็นต้องครอบคลุม ถึงสิ่งที่เกิดกับเด็กและวัยรุ่นทุกคนที่เป็นปกติเสมอไป
แม้ธรรมชาติของวัยรุ่นจะติดเพื่อนและทำตัวคล้ายกับมีช่องว่างกับครอบครัว จนทำให้พ่อแม่กังวลหรือหงุดหงิดกับ "ความปกติ" เช่นนี้กันเป็นส่วนใหญ่ แต่ความแตกต่างจากวัยรุ่นทั่วไปของลูกชายที่อยู่ติดบ้าน รักใคร่กลมเกลียวกับน้อง ก็ยังคงทำให้คุณแม่อย่างคุณกันทิมาเกิดปัญหาและไม่มั่นใจได้เช่นกัน

ดิฉันค่อนข้างสบายใจแม้ยังคงไม่ชัดเจนนัก เมื่อคุณกันทิมาได้แจ้งมาในคำถามประโยคหนึ่งว่า "จะว่าเขาไม่มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันก็ไม่ใช่นะคะ" เพราะหากหมายความว่าในช่วงเวลาปิดเทอมหรือมีกิจกรรม เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมวัยแล้ว ลูกชายสามารถสนุกสนานและมีส่วนร่วมในกิจกรรมนั้นได้เป็นอย่างดี มีเพื่อนสนิทที่พูดคุยได้ใกล้ชิด มีกลุ่มเพื่อนที่ยอมรับกันและกันได้ดี เพียงแต่ไม่ได้ "ติดเพื่อน" ชนิดที่จะต้องออกไปขลุกอยู่ด้วยกันเป็นนิจในระหว่างปิดเทอม
หากเป็นเช่นนี้ ถือเป็นเรื่องปกติค่ะ

แต่ถ้าลูกชายมีเพื่อนน้อยและปรับตัวได้ไม่ดีนักในกลุ่มเพื่อนฝูงหรือคนนอกบ้าน ก็คงจะต้องแสวงหาข้อมูลเพื่อให้ได้คำตอบชัดเจนยิ่งขึ้นว่าสาเหตุอาจเกิดจากอะไรบ้าง พร้อมกันนั้นคุณพ่อคุณแม่ควรชักชวนให้ลูกเริ่มเรียนรู้ก้าวออกสู่สังคมภายนอก ด้วยการส่งเสริมให้ลูกมีกิจกรรมต่างๆ เชิงสังคมเพิ่มขึ้น ทั้งในส่วนของสังคมโรงเรียน หรือสังคมทางเลือกอื่นๆ เช่น การเข้าค่าย การสมาคมสังสรรค์กับเพื่อนบ้าน หรือลูกของญาติมิตรที่อยู่วัยใกล้เคียงกันกลุ่มอื่น

อีกประเด็นหนึ่งที่ดิฉันขอให้ข้อคิดเห็นเผื่อไว้สำหรับสิ่งที่คุณแม่มีข้อมูลมาให้ คือการที่ลูกปฏิเสธการออกนอกบ้านด้วยเหตุผลของ 'แดดร้อน' นั้น ดิฉันใคร่ขอให้คุณแม่พิจารณาเพิ่มเติมว่าหากลูกรู้สึกอดทนได้เล็กน้อยต่ออุปสรรค และกระทบถึงการดำเนินกิจกรรมในชีวิตจนเกินไป หรือมีลักษณะไม่อดทน นี่อาจเป็นส่วนที่สะท้อนถึงปัญหาเล็กๆ ในตัวลูกชายที่รอการแก้ไขอยู่เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ข้อคิดเห็นส่วนนี้ เป็นเพียงการคาดคะเนเพื่อให้คุณกันทิมาสำรวจตรวจตราลูกเพิ่มเท่านั้นนะคะ

ส่วนการที่ลูกชายซึ่งมีน้องสาวเพียงหนึ่งเดียวและหยอกเย้าเล่นหัวกันได้ดี ก็ถือเป็นผลลัพธ์จากการเลี้ยงลูกที่ดีในครอบครัวอบอุ่นของคุณพ่อคุณแม่ หนำซ้ำกิจกรรมการเล่นก็มิได้เบี่ยงเบนไปสู่เพศหญิงของน้องสาวจนน่ากังวลเกินไป
คุณกันทิมาคงสบายใจได้นะคะ

พ.ญ.อัมพร เบญจพลพิทักษ์
รองผู้อำนวยการสถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่น




(update 5 ธันวาคม 2003)
[ ที่มา.. life & family   ปีที่ 8 ฉบับที่ 88 กรกฎาคม 2546 ]



[ BACK TO LIST]
main พบแพทย์ คอมพิวเตอร์ เรื่องบ้าน เรื่องรถ เรื่องกฏหมาย เรื่องของผู้บริโภค เรื่องเบาๆ คลายเครียด

มีปัญหาสุขภาพ ที่นี่มีคำตอบ ห้องสมุดE-LIB

Best view with [IE3.02][NETSCAPE 4.05][OPERA 3.21] resolution 800x600