|
|
|
ปาท่องโก๋แม่ลูก
ผมมีลูกสาวอายุ 2 ขวบ แกติดแม่มากๆ (ปกติภรรยาจะเป็นคนเลี้ยงลูก)
เวลาแม่เดินห่างหน่อยก็จะร้อง ไปตัดผมก็ต้องอุ้มไว้ตลอดและขี้กลัว กลัวแม้กระทั่งเงา
เสียงรถ ตุ๊กตา อยากให้คุณหมอช่วยแนะนำวิธีแก้ไขด้วยครับ
ดุลยวัต/กรุงเทพ
|
|
ขอแซวก่อนว่ามีคุณพ่อเขียนมาถามนี้ไม่ค่อยบ่อยนัก คุณแม่คงถูกคุณลูกเฝ้าไว้
เลยปลีกตัวมาเขียนคำถามเองไม่ได้ เวลาตอบสงสัยคุณพ่อต้องเป็นคนคอยอ่านให้คุณแม่ฟังด้วยนะครับ
|
|
เด็กวัยสองขวบยังเป็นวัยที่เด็กยังติดกับคนเลี้ยงที่ใกล้ชิดมากแค่หนึ่งหรือสองคนเท่านั้น
เป็นเรื่องปกติ อยากให้ลูกไม่ติดใครมาก นอกจากจะต้องรอเวลาให้เขาโตอีกหน่อยแล้ว
เราต้องลงทุนใช้เวลากับเขามากขึ้น ไม่ใช่พยายามพรากจากคนที่เขารักเพียงอย่างเดียว เช่น
แกล้งอุ้มพาเขาไปไกลๆ แม่แบบหมั่นไส้นัก แม่เองก็ไม่ควรทำท่าหนีหรือเบื่อเขา ไปไหนก็บอกเขาก่อน
ค่อยๆ ปล่อยให้เขาอยู่ด้วยตัวเขาเองช่วงสั้นๆ แล้วก็ยาวขึ้นเรื่อยๆ และต้องรักษาสัญญาที่ว่า
จะกลับมาหาให้ตรงเวลาด้วย
ส่วนความกลัวนั้น ผมไม่แน่ใจว่ากลัวเงาเป็นอย่างไร เงาดำหรือเงาในกระจกครับ
(ถ้าเคยดูการ์ตูนปีเตอร์แพน ก็อาจหายกลัวเงาดำก็ได้) ที่กลัวเสียงรถนั้นดังขนาดไหน
กลัวตุ๊กตาบางตัวหรือทุกตัว ตัวนิ่มๆ หรือแข็งๆ การสังเกตสิ่งเหล่านี้จะช่วยให้เรา
หาทางช่วยลดความกลัวลงได้
โดยหลักการก็คือ ค่อยๆ ให้เด็กได้เผชิญกับสิ่งเหล่านั้นทีละน้อย ไม่มีการจู่โจม เช่น
อยู่ๆ โยนตุ๊กตาลงตักจะได้หายกลัว สังเกตไหมครับว่าเด็กเล็กๆ เดินไปไหนไม่เคยกลัว หมา
แมว รถ แต่พอโตขึ้นสัก 2-3 ขวบ กลับเริ่มกลัวสิ่งต่างๆ มากมาย เราเรียกเป็น normal fear
ที่มนุษย์ทุกคนควรมีไว้บ้าง เพื่อบันยะบันยังชีวิตไม่ให้หาเรื่องเสี่ยงเกินไป
ผศ.นพ.ปราโมทย์ สุคนิชย์ |
|
|